Wieniec jelenia

Wieniec jelenia

Jeleń szlachetny

Lp. Imię i Nazwisko Rok pozyskania Nadleśnictwo Pkt. CIC Przyznany medal
1. Stefan Tessar 1985 Gniewkowo 226,90 złoty
2. Svinstad Sindre 2014 Gniewkowo 218,85 złoty
3. Roman Buler 2001 Golub-Dobrzyń 214,84 złoty
4. Gabriel Aronowski 2011 Brodnica 212,21 złoty
5. Edward Dzięgiel 2009 Jamy 212,03 złoty
6. Leon Szymański 2013 Brodnica 205,87 srebrny
7. Tadeusz Badalewski 2008 Jamy 203,60 srebrny
8. Andrzej Fijałkowski 2014 Gniewkowo 203,05 srebrny
9. Tadeusz Kempa 2003 Jamy 201,06 srebrny
10. Józef Górka     200,64 srebrny
11. Jerzy Gawik     200,26 srebrny
12. Sękowski Mariusz     196,60 srebrny
13. Tomasz Hermanowski     194,25 srebrny
14. Kamil Gąsiorowski     109,00 srebrny
15. Robert Nowaczyk     186,16 brązowy
16. Gabriel Aronowski     179,58 brązowy
17. Jan Sobiesiak     175,84 brązowy
18 Michał Fijałkowski     175,37 brazowy

 

Zapraszamy do przesyłanie do nas zdjęć medalowych i „ciekawych” trofeów – umieścimy je w naszej galerii.

Medal złoty        od 210 pkt w górę
Medal srebrny  190 – 209,99 pkt
Medal brązowy 170,00 – 189,99 pkt

Wycena poroża jelenia szlachetnego i jelenia sikaI.1. Długość tyki mierzy się wzdłuż osi zewnętrznej strony tyki, od dolnej krawędzi róży do czubka tej odnogi w koronie, która zapewnia najdłuższy pomiar. Miarki taśmowej nie wolno wciskać w zagłębienie miedzy róża a tyka.I.2. Długość oczniaka mierzy się od górnego brzegu róży do czubka odnogi.I.3. W porożu jelenia sika długości odnóg środkowych, wewnętrznych i dodatkowych mierzy się po zewnętrznych stronach odnóg. Wyznacza się podstawę odnogi, która jest linia krawędzi tyki w miejscu odrastającej odnogi, a długość odnogi mierzy się wzdłuż osi odnogi od punktu jej przecięcia z podstawa odnogi do czubka odnogi.I.4. Długość opieraka mierzy się od miejsca na tyce, które wyznacza sieczna kata powstałego miedzy osiami tyki i opieraka aż do czubka odnogi.I.5 i I.6.Obwody na tykach mierzy się w najcieńszych miejscach.I.7. Pomiar masy wieńca z krótko przycięta czaszka powinien nastąpić po upływie co najmniej trzech miesięcy od pozyskania. Wynik pomiaru należy ustalić z dokładnością do 10 gramów. W zależności od sposobu przycięcia czaszki od masy brutto odejmujemy do 700 g.I.8. Rozłogę wycenia się następująco:

  • a) mniej niż 60 % średniej długości tyki – 0 pkt.,
  • b) 60,0 do 69,9 % średniej długości tyki – 1 pkt.,
  • c) 70,0 do 79,9 % średniej długości tyki – 2 pkt.,
  • d) 80,0 % i powyżej średniej długości tyki – 3 pkt.

I.9. Za odnogi uznaje się odrosty, których długość wynosi co najmniej 2 cm, a podstawa jest mniejsza od ich wysokości.II.1. Ubarwienie:

  • a) jasnoszare, żółtawe lub sztucznie zabarwione – 0 pkt.,
  • b) od szarego do średniobrązowego – 1 pkt.,
  • c) ciemnobrązowe do czarnego – 2 pkt.

II.2. Uperlenie:

  • a) gładkie lub słabe – 0 pkt.,
  • b) średnie – 1 pkt., dobre – 2 pkt.

II.3. Zakończenia odnóg:

  • a) tępe lub zmurszałe – 0 pkt.,
  • b) ostre, lecz ciemne – 1 pkt.,
  • c) ostre wyświecone biało polerowane – 2 pkt.

II.4.Nadoczniaki:

  • a) krótkie – 2-10 cm – jednostronnie – 0 pkt., obustronnie – 0,5 pkt.,
  • b) średnie – 10,1-15 cm – jednostronnie – 0,5 pkt., obustronnie – 1,0 pkt.,
  • c) długie – 15,1 i więcej cm – jednostronnie – 1,0 pkt., obustronnie – 2 pkt.

II.5. Do korony zalicza się wszystkie odnogi osadzone powyżej opieraka (również odnogę wilcza). Nie dotyczy to tzw. podwójnego opieraka. Odnogi w koronie określa się jako krótkie, średnie lub długie, przy czym zakłada się następujące wymiary:

  • a) dla krótkich – 2-10 cm,
  • b) dla średnich – 10,1-15 cm,
  • c) dla długich – powyżej 15 cm.

W zależności od liczby odnóg w koronie: krótkich, średnich i długich przyznaje się do 10 pkt.III. Usterkami są: nierównomierne ustawienie tyk, wyraźne różnice w długości tyk, uderzające asymetrie wieńca oraz nierównomierności oczniaków, nadoczniaków i opieraków, jeżeli już raz ich w wycenie nie uwzględniono.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *